Θερμιδομέτρηση

Επιστροφή

Η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια, έχει βελτιώσει σαφώς το βιοτικό επίπεδό μας αλλά ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει σοβαρότατες επιπτώσεις στο περιβάλλον που ζούμε. Σήμερα με την υπάρχουσα προσφερόμενη σχετική τεχνολογία δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μην χρησιμοποιούμε συστήματα ελέγχου και εξοικονόμησης ενέργειας σε όλα τα κτίρια ιδιωτικά και μη.
Παρόλα αυτά κανένα σύστημα δεν μπορεί να είναι αποδοτικό εάν ο τελικός χρήστης δεν μπορεί να ελέγχει την κατανάλωσή του και κατά συνέπεια να πληρώνει σύμφωνα με την πραγματική του κατανάλωση.
Στον όρο “συστήματα μέτρησης” συμπεριλαμβάνουμε τα όργανα και τις διατάξεις που απαιτούνται για να μετράμε την πραγματική κατανάλωση κάθε χώρου, να συγκεντρώνουμε τις μετρήσεις (τοπικά ή από απόσταση) και να κάνουμε δίκαιη κατανομή του συνολικού κόστους. Τα συστήματα μέτρησης δίνουν κίνητρο στους χρήστες να καταναλώνουν όση ενέργεια χρειάζονται και μπορούν να πληρώσουν, και έτσι κατά συνέπεια μειώνονται και οι συνολικές καταναλώσεις του κτιρίου. Η αυτόνομη θέρμανση με θερμιδομέτρηση, όπως γίνεται παγκοσμίως, αποτελεί την σύγχρονη επιλογή για δίκαιη κατανομή δαπανών και οικονομία.
Οι θερμιδομετρητές είναι συσκευές μέτρησης της πραγματικά καταναλισκόμενης ενέργειας σε συστήματα θέρμανσης και ψύξης. Μετρούν την παροχή νερού (ή άλλου μέσου θερμότητας), καθώς και τις θερμοκρασίες προσαγωγής και επιστροφής στο κύκλωμα θέρμανσης, και από τα στοχεία αυτά υπολογίζουν την πραγματική ενέργεια που καταναλώθηκε. Το ογκόμετρο μετρά τον όγκο και την παροχή του νερού. Τα θερμόμετρα αντίστασης μετρούν με υψηλή ακρίβεια τις θερμοκρασίες στους αγωγούς προσαγωγής και επιστροφής. Από τα δεδομένα μέτρησης του όγκου ροής και τη διαφορά θερμοκρασίας, η υπολογιστική μονάδα υπολογίζει τα δεδομένα της κατανάλωσης. Αυτά αποθηκεύονται στον υπολογιστή και εμφανίζονται στην οθόνη υγρού κρυστάλλου. Με αυτόν τον τρόπο οι θερμιδομετρητές παρέχουν ακριβή αποτελέσματα μέτρησης, ιδιαίτερα σε μικρές παροχές και θερμοκρασιακές διαφορές.

 


ΜΕ ΤΗ ΘΕΡΜΙΔΟΜΕΤΡΗΣΗ ΠΕΤΥΧΑΙΝΩ:
1. Εξοικονόμηση ενέργειας και κατανάλωσης καυσίμου.
2. Σωστή κατανομή των δαπανών μεταξύ των ενοίκων.
3. Λύση στα προβλήματα λανθασμένων χρεώσεων διότι μετριέται η πραγματική ενέργεια που καταναλώνεται.
4. Δυνατότητα ξεχωριστής ρύθμισης θέρμανσης και αυτονόμησης κάθε δωματίου.

 

ΤΙ ΙΣΧΥΕ ΕΩΣ ΤΩΡΑ:


Αξίζει να αναφερθεί πως ο τρόπος που γινόταν έως σήμερα η αυτονομία στις πολυκατοικίες (μέθοδος ωρομέτρησης), ήταν ένας λανθασμένος τρόπος να υπολογιστεί η κατανάλωση κάθε διαμερίσματος. Στην ωρομέτρηση πληρώναμε ώρες, ανεξάρτητα από το πόση ενέργεια κατανάλωναν τα θερμαντικά σώματα. Είναι κατανοητό ότι με τη μέθοδο ωρομέτρησης αν κάποιος επιθυμούσε να μην λειτουργήσει κάποια σώματα, ή έστω να περιορίσει την λειτουργία τους, θα είχε πάλι την ίδια επιβάρυνση σύμφωνα με τις ώρες που είχε γράψει ο ωρομετρητής του. Δεν είχε δηλαδή κίνητρο να κάνει εξοικονόμηση διότι δεν θα φαινόταν στο λογαριασμό του.
Επίσης, αν κάποιος αντικαθιστούσε ένα θερμαντικό σώμα με μεγαλύτερο, ή τοποθετούσε μπόιλερ, θα επιβάρυνε τους υπόλοιπους ενοίκους με επιπλέον κατανάλωση στον κεντρικό λέβητα, αλλά η δαπάνη γι‘ αυτόν θα συνέχιζε να είναι η ίδια αφού θα πλήρωνε σύμφωνα με τις ώρες και όχι με την πραγματική ενέργεια που είχε καταναλώσει.
Οι συχνές περιπτώσεις υποκλοπών με παραβιασμένες ηλεκτροβάνες και ωρομετρητές ήταν ακόμη ένα βασικό μειονέκτημα της ωρομέτρησης.
Όλα αυτά οδηγούσαν σε σπατάλη χρημάτων και στην στέρηση σωστής θέρμανσης των χώρων.
Με τη θερμιδομέτρηση λύνουμε πλέον όλες τις προηγούμενες αδυναμίες.
Για να γίνει αντιληπτή ή διαφορά μεταξύ ενός συστήματος με θερμιδομετρητές και ενός συστήματος με ωρομετρητές αρκεί κανείς να φανταστεί την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας που θα είχε οποιαδήποτε κατοικία εάν αντί για τον μετρητή της ηλεκτρικής ενέργειας και των διακοπτών ανά συσκευή που υπάρχουν σήμερα χρησιμοποιούσαμε ένα κεντρικό διακόπτη για όλες τις καταναλώσεις και μετρούσαμε την ώρα που αυτός ο διακόπτης απαιτούσε ενέργεια.
Εάν λοιπόν ένας ένοικος ήθελε να φτιάξει έναν καφέ στο μικρό μάτι της κουζίνας του θα έπρεπε να ανοίξει τον κεντρικό διακόπτη με αποτέλεσμα να ανοίγουν όλες οι υπόλοιπες συσκευές (φώτα, θερμοσίφωνο, όλα τα μάτια της κουζίνας, φούρνος κ.λπ.).

 


ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Σε κάθε ξεχωριστή ιδιοκτησία/διαμέρισμα τοποθετείται και από ένας θερμιδομετρητής.
Συγκεκριμένα, στο χώρο όπου βρίσκεται η ηλεκτροβάνα (συνήθως δίπλα από την κεντρική είσοδο του διαμερίσματος) γίνεται μία μικρή εξειδικευμένη υδραυλική εργασία.
Ο θερμιδομετρητής τοποθετείται στον κλάδο της επιστροφής του νερού θέρμανσης από το διαμέρισμα, και στον κλάδο της προσαγωγής τοποθετείται μία μικρή βάνα με υποδοχή για το αισθητήριο της θερμοκρασίας.
Η αρχή λειτουργίας του είναι να καταγράφει την διαφορά θερμοκρασίας του νερού που εισέρχεται προς το διαμέρισμα σε σχέση με τη θερμοκρασία του νερού που επιστρέφει από το διαμέρισμα και, σε συνδυασμό με την παροχή, να υπολογίζει την θερμική ενέργεια που καταναλώθηκε.
Τα δεδομένα απεικονίζονται σε μία ψηφιακή οθόνη μέσω της οποίας ο κάθε ιδιοκτήτης έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί τόσο για την κατανάλωση, όσο και αρκετά ακόμα στοιχεία της θέρμανσής του π.χ. θερμοκρασίες μέγιστες, ελάχιστες, προηγούμενες καταναλώσεις κλπ.
Συλλέγοντας λοιπον τις μετρήσεις από τον κάθε θερμιδομετρητή έξω από κάθε διαμέρισμα, δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε δίκαιη και σωστή κατανομή της κοινόχρηστης δαπάνης της θέρμανσης.
 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Είναι κατανοητό ότι τα συστήματα μέτρησης αποτελούν βασικό μοχλό για την εξοικονόμησης ενέργειας μιας και η όποια οικονομία επιτυγχάνεται ανταποκρίνεται άμεσα στον χρήστη που την κάνει.
Αυτό έχει γίνει κατανοητό από την Ευρωπαϊκή Ένωση που με την οδηγία 2002/91ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 με θέμα την ενεργειακή απόδοση κτιρίων αναφέρει μεταξύ άλλων: «…Η τιμολόγηση προς τους ενοίκους των κτιρίων, των δαπανών θέρμανσης, κλιματισμού και παροχής ζεστού νερού, υπολογιζόμενων με βάση την πραγματική κατανάλωση, θα μπορούσε να συμβάλει στην εξοικονόμηση ενέργειας στον τομέα κατοικίας. Οι ένοικοι θα πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζουν οι ίδιοι την κατανάλωση θέρμανσης και ζεστού νερού που πραγματοποιούν…». Η παραπάνω οδηγία είναι δεσμευτική για τις χώρες μέλη και ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία της χώρας μας με τον νέο ΚΕΝΑΚ (ΦΕΚ407/9-4-2010).
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση συστημάτων για την μέτρηση της πραγματικής κατανάλωσης ενέργειας για θέρμανση (θερμιδομετρητές ή/και κατανεμητές δαπανών) είναι υποχρεωτική εδώ και αρκετές δεκαετίες στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες και πλέον και στην χώρα μας.
 

Θερμιδομετρητής παροχής ζεστού νερού